در خطبهء 228 كه مشحون از معارف الهى و صفات بارىتعالى است مىفرمايد : هُوَ الظّاهِرُ عَلَيها بِسُلطانِه وَ عَظَمَتِه ، وَ هُوَ الباطِنُ لَها بِعِلمِه وَ مَعرِفَتِه ، وَ العالي عَلى كُلِّ شَيءٍ مِنها بِجَلالِه وَ عِزَّتِه . اوست كه بر زمين غالب و قاهر است به سلطنت و عظمت خود ( همه چيز تحت سلطنت و عظمت اوست ) ، و اوست كه آگاه بر باطن و نهان زمين است به علم و شناسايى خود ( همه چيز را فراگرفته است ) ، و برترى دارد بر هر چيزى از آن به جلالت و عزّت خود ( فوق هر علوّ و عزّت و بلندى است ) . اگر بخواهيم استقصاى سخنان امام عليه السلام را كه راجع به صفات ثبوتيّهء خداست بنماييم بايد قسمت عمده‌اى از نهج‌البلاغه را بياوريم ، لذا اين مقدار به عنوان استشهاد كافى است و كسانى كه طالب باشند مىتوانند خود به نهج‌البلاغه مراجعه كنند .